بداهه‌نوازی: هنر اندیشیدن و اجرای موسیقی به طور همزمان.

نوشتن همراهی با پیانو برای ملودیهای تعیین شده

در نوشتن همراهی با پیانو برای ملودیهای تعیین شده ، معمولا آهنگهای عامیانه (بخصوص آسانترین آنها که پایه های هم آهنگی ساده و طبیعی داشته باشند) مورد استفاده قرارمی گیرد .

     در تمرینهای این قسمت باید دو موضوع اساسی در نظر گرفته شود :

     اول باید پایه بندی از نظر هارمونی برای ملودیهای تعیین شده را معلوم نمود ؛ سپس این پایه هارمونی را به شکلهائی که قابل اجرا وهمراهی با پیانو باشد نوشت . روشن است در این مورد باید قابلیت اجرای نتهای نوشته شده از لحاظ تکنیک پیانو در نظر گرفته شود .

 

     1- پایه بندی (زیربنا) از نظر هم آهنگی  

    در این مورد (برخلاف آنچه در ملودیهای کرالی عمل می شود) نباید هر یک از نتهای ملودی را جزء نتهای اصلی آکورها تلقی نمود . برای اینکه خاصیت اینگونه ملودیها طوری است که اغلب نتهای پهلوئی یا حتی انواع دیگر نمود آزاد نتهای بیگانه نسبت به آکورها در قسمتهای قوی میزانها قرار دارند ، بدین جهت ممکن نیست دستورهائی ارائه داد که به استناد آنها اینگونه ملودیها را بتوان چند صدائی کرد .

     در زیر چند میزان از ترانه ای به عنوان شاهد بر آنچه در بالا گفته شد آورده می شود :

 

                                       اتریش من ، میهن من


برای چند صدائی نمودن ملودی بالا اگر بخواهیم طبق دستورهائی که مثلا در مورد چند صدائی نمودن کرالها بکار می بردیم پیش رویم ، نمی توان به مقصود رسید . اگر مثلا نت دودییز میزان دوم و نت سی میزان سوم را به عنوان نتهای اصلی آکورها تلقی کنیم ، در اینصورت زیربنای هارمونی این جمله غیر طبیعی خواهد بود . ولی برای گوشهای تربیت شده و مستعد ، (بدون کمک گرفتن از دستورهای بخصوصی در این باره) با تلقی نتهای گفته شده در بالا به عنوان نتهای بیگانه ، مشکل نخواهد بود که زیربنای هارمونی را در ملودی بالا به ترتیب زیر تعیین نمایند :


در مورد مثال زیر نیز به ترتیب گفته شده در بالا باید عمل نمود :

 

                                 بدرود با کوهستان


در مثال بالا نیز نتهائی که با علامت X نشان داده شده اند به عنوان نتهای بیگانه باید تلقی شوند ، تا زیربنای هارمونی ملودی بالا به صورت زیر به دست آید :


به طوریکه از مطالعه دو مثال بالا استنباط می شود ، پایه بندی ملودیها از نظر هم آهنگی ، اغلب در تسلسل آکورهائی به شکل فرود ، که تا کنون به قدر کافی با آنها آشنا شده ایم ، نمود می نمایند .


2- نوشتن همراهی از نظر پیانو

     معمول ترین امکانات در طرح های زیر نشان داده می شوند ؛ این امکانات در عین حال می توانند به صورت آمیخته با یکدیگر نیز نمود کنند .

     همراهی با پیانو ممکن است به صورت طرح های زیر نمود داشته باشد :

     الف - به صورت آکور شکسته ؛ یعنی نتهای آکورها یکی پس از دیگری شنیده شوند .

     ب - آکورها با شکلهای گوناگون ریتمی نمود کنند .

     پ - به صورت تزئین زیربنای هارمونی به کمک نتهای بیگانه نسبت به آکورها .



همانطور که در طرح های نمونه بالا دیده شد ، در آکورهای شکسته ، صدای باس تا حدودی نقش بخصوصی باید ایفا نماید تا در نتیجه از توقف طولانی آن صدا روی یک نت جلوگیری شود . اگر بدینوسیله حتی در قسمتهای قوی میزان ، آکور چهار و شش تشکیل شود باید آنرا مجاز محسوب کرد ، زیرا در اثر بکار بردن این آکورها به صورت شکسته است که ظاهراً آکور چهار و شش بوجود آمده است .


قسمت همراهی به دو نوع عملی می گردد : اول اینکه ملودی برای ساز دیگری یا آواز در نظر گرفته شود که در نتیجه پیانو آزادی بیشتری در پروراندن صداهای دیگر به دست خواهد آورد . دوم اینکه ملودی و همراهی هر دو با هم ، طوری تنظیم گردد که قابل اجرا با پیانو باشد که در اینصورت معمولا دست چپ نقش همراهی را عهده دار خواهد بود .

در زیر چند مثال آورده می شود :

     آواز شبانان .





نظرات

ارسال نظر