بداهه‌نوازی: هنر اندیشیدن و اجرای موسیقی به طور همزمان.

فرم در موسیقی فصل دهم

سویت

سویت مجموعه ای است از دو یا چند موومان موسیقی رقص ، به گونه ای که معمولا از نظر حالت و حرکت ، مقابل هم قرار می گیرند.محتوا و وسعت سویتها متفاوت و بسته به دوره ای است که هر سویت به آن تعلق دارد.اما عنوان سویت ، اصطلاحاً درباره ی سویت کلاسیک (به طور تقریبی بین سالهای 1650- 1750) و سویت مدرن قرن نوزدهم و بیستم به کار می رود.

قبل از دوره ی کلاسیک ، گروهی از رقصهای دوگانه ی متضاد ، یکی با حرکت سنگین و دیگری تند ، تنوع اثر را تأمین می کرد.گاهی نیز یک تم معمولی آنها را به هم مرتبط می ساخت.بسیاری از آثار قرن شانزدهم که برای ساز (لوت) در ایتالیا طبع و نشر یافته است ، نشان دهنده ی شکل ذکر شده می باشد.همچنین ، بعدها ، موقعی که مجموعه ی موسیقی برای سازهای کلاویه دار اولیه منتشر شد ، در آنها نیز طرح دو گروه رقص یاد شده موجود بود.در مجموعه ی (پارته نیا) یا اولین مجموعه ی موسیقی که برای ساز ویرجین منتشر شده است (1611) ، تعداد زیادی (پاوان) و(گایارد) موجود است و نیز در کتاب ویرجینال فیتس ویلیام ، نمونه هایی از گروهای دوگانه ی قطعات رقص ، موجود است که در کنار یکدیگر آمده اند.زمانی که رقصهای دیگری ابداع شد ، قطعات رقص آلماند و کورانت جایگزین (پاوان) و (گایارد) گردید.مجموعه های قطعات موسیقی سازی ، در جهت ایجاد گوناگونی متناوب ، یعنی قطعه ای سنگین و قطعه ای تند به تناوب گرایش یافت.در زمان باخ و هندل گروه رقصهای شناخته شده در قالب یک سویت ، معمولا شامل حداقل چهار موومان ، به صورت متناوب ، سنگین - تند - سنگین - تند ، بوده است ، اما با گذشت زمان ، این قطعات دیگر در رقص مورد استفاده قرار نمی گرفت و موومانهای دیگر با سبکها و حالات متفاوت ، جایگزین قطعات مزبور می شد.

هر چند در انگلستان و فرانسه ، عنوان سویت غالبا  مصطلح بود ، لیکن در انگلستان ، این کلمه ، اغلب به مفهوم (درس) و در فرانسه به معنای (تربیت) به کار می رفت.اصطلاح (پارتیتا) عنوان دیگری است که باخ به جای سویت مورد استفاده قرار داده است.معادل ایتالیایی واژه ی سویت ، (سونات مجلسی) است.به هر صورت هر عنوانی که به مجموعه ای از موومانهای اختصاصی می یافت ، همیشه و به طور کلی از ملودیها و آهنگهای رقص متشکل بوده و برای سازهای کلاویه دار ، با گروه ی از سازها ، نوشته می شد.در زیر مضمون و تعداد سویتهای پرسل ، کورلی ، باخ و هندل بررسی شده و نوع و خصوصیات قطعه های رقص آن شرح داده می شود.

پرسل

هشت سویت پرسل ، از نظر تعداد موومان و چگونگی سبک ، شکل روشنی دارد.اکثر این سویتها - به استثنای سویتهای شماره ی 3، 6و 7 که دارای سه موومان هستند - از چهار موومان تشکیل شده اند.ترتیب سویتهای چهار موومانی عبارت است از پرلود ، آلماند ، کورانت ، ولی موومان چهارم این سویتها متفاوت می باشد: در سویت شماره ی 1 و 8 از یک منوئت و در سویت شماره ی 2 و 4 از یک ساراباند ، استفاده شده است.سویت شماره ی 3 ، دارای پرلود ، آلماند و کورانت ، سویت شماره ی 6 شامل پرلود ، آلماند و هورن پایپ و سویت شماره ی 7 از یک آلماند ، کورانت و هورن پایپ تشکیل شده است.

در قسمت دوم سویت (موسیقی خدمتکار) و نیز در (منتخبی از درسها) موومانهایی وجود دارد که به عناوین شاکن ، ریگادون ، مارش ، ژیگ و سیبل (یا نغمه ی ترمپت) خوانده شده اند.


کوپرن

سویت اول (سل مینور) کوپرن ، دارای 18 موومان است که فقط چهار موومان آن عنوان رقص دارند ، در چهار موومان دیگر، اسامی رقصها با عناوین دیگری همراه هستند و بقیه ی موومانها دارای عناوینی غیر از اسامی رقص هستند.هر چند در بعضی موارد موومانهای متأخر ، دارای فرم رقص می باشند - همانند موومان دهم (نانت) که شبیه یک بوره است - اما به طور کلی آنها را نمی توان در رده ی رقصها طبقه بندی نمود ، این موومانها قطعات کوتاه توصیفی هستند که در بعضی موارد عناوین سرگرم کننده ای چون (تفریحگاه ، سن ژرمن ، و راهبه های جوان) گرفته اند که (راهبه های جوان) خود به دو قسمت راهبه های بلوند و راهبه های موقهوه ای تفکیک می شود.کوپرن این دو نوع مؤنث را با تغییر (مد) و حال و هوای اثر خود ، از هم متمایز می سازد که این تمهید بارها به صورت معتدلی در آثار کوپرن به کار رفته است.سه موومان از سویت مزبور، در فرم روندو (ABACA) است که به وسیله ی آهنگساز با عناوین (روندوی خدایان جنگل) ، (روندوی زنبورها) و (روندوی زن جادوگر) نامگذاری شده است.به نظر می رسد که کوپرن علاقه ی کمتری به استفاده از فرمهای رقص داشته است به خصوص در سویتهای متأخرش ، فرمهای مزبور را کمتر مورد توجه قرار داده است.چهار جلد موسیقی برای هارپسیکورد این آهنگساز ، شامل 27 سویت و جمعاً 230 قطعه است که بسیاری از این قطعات طرحهای کوچک شاعرانه ای هستند که به صورت بافتی ظریف و دقیق و با زیبایی خاصی ارائه شده اند که نمایانگر حالت و سبک خاص هنر فرانسوی است..


کورلی

شش سونات مجلسی اپوس 4 کورلی ، هر یک با پرلودی که خود ممکن است موومانی با فرم دوتایی باشد - همانند پرلود سونات شماره ی 3 ، یا تنها یک مقدمه ی شش میزانی ، همانند مقدمه ی سونات شماره ی 6 ، آغاز می شود.از میان موومانهای رقص ، از کورنته ، در پنج سونات ، بیش از سایر قطعات رقص ، استفاده شده است.همچنین آلماندا چهار مرتبه و ژیگا و گاوتا دوبار و ساراباندا یک مرتبه در این شش سونات شکل گرفته اند.برخی از موومانهای این سوناتها در فرمهای رقص نبوده و تنها با اصطلاحات (آداجیلو) یا (آلگرو) عنوان شده اند.در مواقعی نیز ، مانند سونات شماره ی 2 ، تونالیته ی یکی از موومانهای به تونالیته ی نمایان تغییر می کند.


باخ

هر یک از هیجده سویت باخ ، که برای ساز کلاویه دار نوشته شده است (شش سویت انگلیسی ، شش سویت فرانسوی و شش پارتیتا) ، دارای شش موومان یا بیشتر هستند.هر یک از پارتیتاها با یک موومان تفاوت نسبت یکدیگر ، همانند پرلود ، سینفونیا ، فانتزیا ، اورتور ، پریمبول و توکاتا آغاز می شود.هر یک به ترتیب دارای یک آلماند ، کورانت ، ساراباند و ژیگ است.به استثنای دومین پارتیتا که ژیگ از آن حذف شده است ، قطعات آلماند و کورانت به صورت غیر قابل تغییر، موومان آغازی را دنبال می کنند.بعضی مواقع موومان دیگری قبل از ساراباند گنجانیده می شود (مثلا در پارتیتای شماره ی 4 از یک آریا و در شماره ی 5 از یک اپرا استفاده شده است).همچنین قبل از موومان آخر یک یا دوومان اضافه شکل می گیرد که این موومانها در پارتیتای شماره ی 1 منوئت ؛ شماره ی 2 روندو در پی آن یک کاپریس ؛ در پارتیتای شماره ی 3 یک برولسکا


و اسکرتسو ؛ در شماره ی 4 یک منوئت ؛ در شماره ی 5 (تیمپوی دی منوئت) و پاسه پیه و در پارتیتای شماره ی 6 موومانی با عنوان (تمپودی گاوت) هستند.سویتهای انگلیسی هر یک با پرلودی آغاز می شود و در پی آن آلماند ، کورانت و ساراباند شکل گرفته که با یک ژیگ به اتمام می رسند.هر یک از پرلودها ، به استثنای پرلود سویت شماره ی 1 ، شامل موومانی نسبتاً طولانی در فرم کنسرتو است.همچنین در این سویتها بین موومانهای ساراباند و ژیگ دو قطعه ی اضافی رقص وجود دارد که در سویت شماره ی 1 و 2 دو قطعه بوره ، در شماره ی 3 و 6 دو قطعه ی گاوت ، در شماره ی 4 دو قطعه ی منوئت و در سویت شماره ی 5 دو قطعه ی پاسه پیه جای گرفته اند.

سویتهای فرانسوی این آهنگساز هر یک با آلماندی شروع می شوند ، با کوارنت و ساراباند ادامه می یابند و با یک ژیگ به آخر می رسند.لیکن همانند سویتهای انگلیسی ، قطعات دیگر رقص نیز بین ساراباند و ژیگ مطرح می شوند که در سویت شماره ی 1 دو منوئت ، در شماره ی 2 یک ایر و یک منوئت ، در شماره ی 3 یک آنگلزو ، دو منوئت ، در شماره ی 4 یک گاوت ، یک منوئت و یک ایر، در شماره ی 5 یک گاوت ، یک بوره و یک لور و در سویت شماره ی 4 یک گاوت ، یک منوئت و یک ایر ، در شماره ی 5 یک گاوت ، یک بوره و یک لور و در سویت شماره ی 6 یک گاوت ، یک پولونز ، یک بوره و یک منوئت طرحریزی شده اند.


هندل

درهشت سویت اول هندل ، آلماند جمعاً چهاربار ، سارباند دوبار و ژیگ پنج بار ظاهر می شود.سویت شماره ی 5 با یک پرلود آغاز می شود.یکی از این سویتها با اورتور(به شکل و سبک فرانسوی) ، دیگری با یک آداجیو و یکی دیگر با فوگ آغاز می شود.شکل فوگ همچنین در سویتهای شماره ی 3،2، 6 و 8 نیز مورد استفاده قرار گرفته است.بسیاری از موومانها صرفاً دارای اصطلاحاتی مانند آندالنته ، آلگرو و غیره است که در اول قطعات عنوان شده اند.همچنین در این سویتها دو قطعه با عنوان (ایر و واریاسیون) و یک پاساکالیاست.نکته ی حائز اهمیت در این سویتها این است که هندل به طور کامل روی موومانهای رقص تأکید نکرده ، بلکه سویتهای خود را بیشتر به سبک سوناتهای ایتالیایی تصنیف کرده است.

توضیحاتی که در صفحات قبل فهرست وار ذکر شد بیان کننده ی آثار کلاویه ای پنج آهنگساز معروف آن دوره بود ، اما بایستی این نکته نیز روشن شود که در مجموع موومانهای سویت از گوناگونی زیادی برخوردار هستند و اینکه بیشتر تصور می شود یک سویت همیشه از قطعات آلماند ، کورانت ، ساراباند ، ژیگ و دوموومان آزاد تشکیل شده است ، برداشت صحیحی از واقعیت نیست.این تصور شاید از تکیه بر سویتهای فرانسوی باخ ناشی می شود که از نظر اجرا آسانتر از سایر سویتهای این آهنگساز است ، این قطعات از شهرت بیشتری برخوردار شده اند و قالب متعارف سویت به شکل فوق شایع شده است.عامل دیگری که در این زمینه لازم است توضیح داده شود طبقه بندی و نسبت موومانها با یکدیگر می باشد.هر چند در سویتهای فرانسوی ، موومانها با هم مرتبط هستند ، اما در سویتهای انگلیسی (بجز سویت شماره ی 1) ، موومان اول روی بقیه ی موومانها تأثیر می گذارد.این پرلودهای با ارزش باخ ، از نظر بیان وحالت مطالب ، دارای انسجام و قدرت بیان زیادی هستند و دوموومان رقص که به دنبال این پرلود ها مطرح می شوند تا حدی سبکتر و روانتر به نظر می رسند.قطعات سویتهای فرانسوی باخ ، نسبت به پرلودها ، دارای همان رابطه ای است که قطعات رقص با اورتورهای فرانسوی لولی دارد.


تونالیته ی موومانهای آغازی سویت ، معمولا در کل اثر حفظ می شود.باخ همانند کوپرن تونالیته ی موومانها را به تونالیته ی نسبی ماژور یا مینور تغییر می دهد.در پارتیتاها و سویتهای فرانسوی باخ ، به طور کلی تغییری از نظر تونالیته صورت نمی گیرد ، اما در سویتهای انگلیسی پیوسته یک موومان در تونالیته ی ماژور یا مینور (یا هم تونیک) طرحریزی می شود ، به استثنای سویت شماره ی 4 که دارای موومانی با تونالیته ی مینور نسبی است.هندل نیز مانند کورلی ، طرحریزی ماژور یا مینور نسبی است.هندل نیز مانند کورلی ، طرحریزی ماژور یا مینور نسبی را برمینور و ماژور هم تونیک ترجیح می دهد.

موومانهای رقص به طورکلی با فرم دوتایی شکل می گیرند.منوئت و گاوت ، گاهی در فرم سه تایی یا متمایل به تکرار چند آغازی فرم دوتایی در آخر موومان می باشند.فرم روندو نیز در سویتها ، به خصوص به وسیله ی آهنگسازان فرانسوی ، کوپرن و رامو مورد استفاده قرار گرفته است.

باخ در سویت انگلیسی شماره ی 3 یک پاسه پیه ی اول به کار برده است که قسمت آغازی آن دوبار در قسمتهای بعدی نمود می کند و با فرمول متداول روندو (ABACA) طرحریزی شده است که در پی آن ، پاسه پیه ی دوم که در فرم دوتایی است شکل می گیرد ، آن گاه دو مرتبه پاسه پیه ی اول تکرار می شود که شکل کلی این قطعه ساختمان یک فرم (سه تایی ترکیبی) را ارائه می دهد.این فرم سه تایی ترکیبی ، مکرر به صورت منوئت و گاوت مطرح شده است.در سومین سویت فرانسوی باخ موومانی به صورت منوئت اول و منوئت دوم که در ادامه اش منوئت اول تکرار می شود ، وجود دارد.موومان آغازی سویت ، موقعی که خصوصیات یک رقص را نداشت آزادتر بود ، و می توانست به شکل یک پرلود راپسودیک ، یک اورتور فرانسوی ، یک تم گردان (ریتورنلوی) فرانسوی یا در واقع هر نوع موومانی باشد.

دریک سویت ، فرم و تونالیته ی هر یک از موومانها به ندرت تغییر می کند و تفاوت اصلی موومانها خصوصیات و حالتهای رقصهاست و تنوع اثر بیشتر از طریق شماره ی ضربهای میزان ، تفاوت درجه ی حرکت (تمپو) و خصوصیات کسر میزانها ، تأمین می شود.

توضیح کوتاهی در مورد قطعات رقص که در سویتها به کاربرده می شد در زیرآورده می شود.

آلماند.فرم سویتی آلماند حقیقتاً یک رقص نیست.این قطعه با کسر میزان 3/4 و با حرکت متوسط قطعه ای روان و سلیسی است که دارای بافتی متمایل به کنترپوان و با شکل ریتمهای دولاچنگ می باشد.شروع قطعه با آخرین دولاچنگ میزان ، و بندرت با سه دولا چنگ آخرین ضرب میزان است.

کورانت (ایتالیایی: کورانتو، یا کورنته) - کورانت بر دو نوع است ، کورانت فرانسوی و کورانت ایتالیایی نوع ایتالیایی کورانت ، همان گونه که از مفهوم عنوان برمی آید ، قطعه رقصی دارای گردش و حرکتی تند در میزان سه ضربی (3/8 یا 3/4) می باشد.نوع فرانسوی کورانت ، حرکت آرامی داشت و معمولا در میزان سه ضربی با کسر میزان 3/2 نوشته می شد و در دربار لوئی شانزدهم مرسوم بود.نوع فرانسوی کورانت پیچیده تر از شکل ایتالیایی آن است.ریتم کلی آن سیاه نقطه دار و چنگ بوده است و در اواخر قطعه ، بیشتر در قسمت فرود ، میزان 3/4 به میزان ترکیبی 6/4 تبدیل می شود و این تغییر میزان ، بعضی مواقع در بخشهای دیگر قطعه نیز ظاهر می شود.کوپرن غالباً از کسر میزان 6/4 استفاده کرده و از به کار بردن میزان 3/2 نیز به مناسباتی احتراز نمی کرد.قطعه از آخرین قسمت میزان ، که معمولا از چهارمین قسمت ضرب آخر است ، شروع می شود.این قطعه گاه با قطعه ای که (مضاعف) نامیده شده ودر حقیقت شکل تزیین یافته ای از قطعه است دنبال می شود.


ساراباند.ساراباند قطعه رقصی سنگین و سه ضربی است که روی اولین ضرب میزان شروع می شود.از خصوصیات قطعه ، تأکید روی ضرب دوم میزان است که در فرود سایر بخشها ظاهر می شود ویک (فرود مؤنث) را ارائه می دهد.الگوی مشخص ریتمی آن است و بیش از بافت کنترپوانی ، بافتی هارمونی دارد و همانند کورانت ، ساراباند نیز ممکن است با یک برگردان تزیین یافته ای که (مضاعف) عنوان می شود همراه باشد.

ژیگ (ایتالیایی : ژیگا).ژیگ بر دو نوع است ژیگ فرانسوی و ژیگ ایتالیایی.نوع فرانسوی آن رقصی است زنده و چالاک که میزان یا هر ضرب آن تقسیمات سه تایی دارد.کسر میزانهای معمول ژیگ 3/8 ، 6/8 یا 12/8 است.بافت ریتمی آن اغلب کشیده - کوتاه (C D)  یا شامل حرکتهای مداوم است.بسیاری از ژیگها به سبک فوگ بیشتر با تکنیک تقلید نوشته شده اند.در بعضی موارد ، نیمه ی دوم یک ژیگ به شکل وارونه ساختن نیمه ی اول آن آغاز می شود.نوع ایتالیایی ژیگ به سبک فوگ نیست ، بلکه سریعتر از نوع فرانسوی و همانند کورانت دارای عبارتهای تندی است که روی آکوردهای ساده ی اصلی ساخته می شود.ژیگهایی که باخ تصنیف کرده است به استثنای ژیگ پارتیتای شماره ی 1 و سویت انگلیسی شماره ی 2 که ایتالیایی اند ، به سبک فرانسوی هستند.اصل ژیگ از کلمه ی جیگ انگلیسی ریشه می گیرد که در موسیقی قرن شانزدهم کشور انگلستان یافت می شود.

منوئت.منوئت قطعه رقصی با حرکت متوسط و میزانی سه ضربی است.در دوره ی سویت کلاسیک ، منوئت یک رقص درباری بوده است.این قطعه برخلاف سایر قطعات رقص در فرمی سه تایی شکل می گیرد.به عنوان نمونه ، منوئت دومین سویت کوپرن ، دارای بخش اولی به طول هشت میزان و با فرودی در تونالیته ی تونیک است که این هشت میزان در آخر بخش دوم ، بی کم و کاست تکرار می شود و در نتیجه ، طرح دقیق یک فرم سه تایی را فراهم می سازد.این وضعیت شامل سویتهای باخ نمی شود ، هر چند منوئت پارتیتای شماره ی 4 و منوئت سویت انگلیسی شماره ی 4 شکل مشابهی را با آنچه ذکر شد ، دارند.منوئت عموماً با موومان دیگری که غالباً تریو نامیده شده ، دنبال می شود (در سویتهای باخ منوئت دوم عنوان شده است) و در پی تریو ، منوئت اول دوباره تکرار می شود و در مجموع یک طرح سه تایی ترکیبی را ارائه می دهند.عنوان تریو بدین دلیل انتخاب شده که معمولا رسم براین بود به جای ارکستر، سه ساز اجرای منوئت دوم را به عهده بگیرد.این وضعیت بعدها تغییر کرد و عنوان تریو به منوئت دومی که حتی کمتر از سه بخش صدا را داشت ، اطلاق گردید.منوئت و تریو تنها رقصهایی بودند که به سیمفونی راه یافتند.

گاوت.گاوت قطعه رقصی با حرکت متوسط چهار ضربی 4/4 C است که معمولا از نیمه ی میزان آغاز می شود ، از نظر حالت ، رقصی است شاد و همانند منوئت گاهی در فرم سه تایی.ریتم اصلی و ویژه ی این رقص با وجود دولاچنگهای مطرح شده مختل نمی شود ودر اکثر آنها از شکل ریتم چنگ ، کمتر استفاده می شود.غالباً این رقص به وسیله ی رقص دیگری که موزت نامیده شده و طرح آن نیز روی ملودی باس مداوم انجام می گیرد ، دنبال می شود.این رقص به تقلید از روش (کورن موز) فرانسوی (بگ پایپ انگلیسی) شکل گرفته است.پس از موزت ، گاوت اول درباره تکرار می شد و همانند منوئت و تریو درمجموع فرم سه تایی ترکیبی را تشکیل می داد.بنابراین فرم آن یا به صورت گاوت اول ، گاوت دوم ، گاوت اول ، موزت ، گاوت دوم بود.قابل ذکر است که تعدادی از گاوتهای اولیه روی ضرب اول میزان آغاز می شود.


بوره (انگلیسی : بور، بوری و غیره).قطعه رقصی است مانند گاوت لیکن قدری تندتر.شروع آن از چهارمین ضرب میزان است و مثل گاوت اغلب با قطعه رقص دومی دنبال و متعاقب آن بوره ی اولی تکرار می شد.

پاسه پیه (انگلیسی : پسی پای).قطعه رقصی سریع و شاد است که معمولا در میزان سه ضربی شکل گرفته و از سومین ضرب میزان آغاز می شود.این رقص نیز اغلب به وسیله ی قطعه رقص دومی دنبال می شود.در سویت انگلیسی شماره ی 5 باخ ، قطعه ی دومی با عنوان (پاسه پیه دوم) به کار رفته که تونالیته ی آن در ماژور تونیک است.همچنین پاسه پیه سویت شماره ی 2 کوپرن دقیقاً در فرم سه تایی طرحریزی شده است.

قطعه رقصهایی که کمتر در سویتها مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

لور.بهترین نمونه ی شناخته شده از این قطعه رقص ، لور سویت فرانسوی شماره ی 5 باخ است.لورهمانند ژیگ ، لیکن قدری سنگینتر از آن است.از خصوصیات این قطعه تأکید روی اولین نوت کوتاه و دومین نوت کشیده و بدون تأکید میزان است.کسر میزان آن معمولا 6/4 است.

پولونز.قطعه رقصی با وقار و پربیان و سه ضربی است که از کشور لهستان ریشه گرفته است.شکل ریتمی آن ، فرود روی قسمت ضعیف ، معمولا دومین ضرب ، میزان است و این ضرب نقش مهمی به الگوی ریتمیک قطعه می دهد که غالباً درمیزانهای متوالی تکرار می شود.وگاهی نیز همان الگو ، درون میزان تکرار می شود.چند پولونز در کتاب آناماگدالنای باخ می باید مورد بررسی قرار گیرد.در گونه ی متأخر این رقص که به وسیله ی شوپن ، وبر، لیست و دیگران تصنیف شده ، ریتم مشابهی مورد استفاده قرار گرفته است ، لیکن از نظر شیوه و سبک رمانتیک ، تأثیر موسیقی در اینجا کاملا متفاوت است.در موسیقی پیانو ریتم اصلی پولونز عموماً در دست چپ نوازنده ی پیانو به صورت همراهی آمده و دست راست روی ملودیها تأکید و تکیه می کند.

هورن پایپ.رقصی انگلیسی است که به وسیله ی پرسل در سویت به کار برده شد و به مناسباتی نیز از سوی هندل مورد استفاده قرار گرفت.به طور کلی رقصی است سه ضربی با کسرمیزان 3/2 و فرود آن روی ضرب سوم میزان.قطعه رقص (ملوان در قهوه خانه) اثر پرسل با دو رقصی که ذکر آنها رفت ، به کلی تفاوت دارد.نمونه هایی از هورن پایپ را میتوان در سویتهای شماره ی 6 و 7 اثر پرسل ، مشاهده کرد.

ریگادون.رقصی است شبیه بوره با میزانی دو یا چهار ضربی که شروع آن روی قسمت آخر ضرب اول است ، هر چند یک ریگادون به وسیله ی پرسل در (دومین قسمت ندیمه) تصنیف شده که روی ضرب اول آغاز می شود.


شاکن یا چاکن و پاساگالیا.این دو رقص مشابه هم بوده و در میزان سه ضربی سنگینی شکل می گیرند.از خصوصیات برجسته ی این رقصها وجود یک ملودی در بخش باس با عنوان (باس زمینه) است که قطعه روی آن بنا می شود و این خط ملودی معمولا یک عبارت هشت میزانی است که در هر میزان آن یک آکورد به کار می رود.از آنجا که انتخاب این نوع بافت ، روشی سهل برای گسترش یک اثر موسیقی است منحصر به سویتها نیست و در سایر قطعات نیز مورد استفاده قرار می گیرد.شاکن و پاساگالیا با توضیحاتی بیشتر در فصل چهاردهم مورد بررسی قرار خوادهد گرفت.

سیچیلیانو یا سیسلیانو.قطعه رقصی سنگین با میزانهای ترکیبی 6/8 یا 12/8 است که در قرن هیجدهم رواج داشته است.اصل آن از مردم جزیره ی سیسیل ایتالیاست.حالتی این رقص روستایی است و الگوی ریتمی استفاده شده در قطع ، حرکت موجداری را در موسیقی به جود می آورد.

سویت جدید

عنوان (سویت جدید) برای تصنیف مجموعه ای از چندین قطعه که به وسیله ی آهنگساز یکجا جمع شده به کار می رود.قطعات مزبور عموماً کوتاه است و بین آنها قطعه های غیر رقص نیز دیده می شود.اغلب این قطعات برای باله یا آثار صحنه ای تنظیم شده است.سویت (پیرگنت) اثر ادوارد گریگ مجموعه ی قطعاتی است که آهنگساز، جهت ارائه ی موسیقی متن ، با همان عنوان تئاتری اثر ایبسن تصنیف کرده است.سویت (پرنده ی آتشین) اثر ایگور استرواینسکی نیز، یک کار تنظیمی برای ارکستر است که در اصل برای باله تصنیف شده است.همچنین آهنگسازان جدید گاهی سویتهای قدیمی را الگو قرار می دهند به عنوان مثال (مقبره ی کوپرن) اثر موریس راول را می توان نام برد.




دیدگاه کاربران


ارسال دیدگاه

*
شماره تماس شما دیده نخواهد شد.
پست الکترونیکی شما دیده نخواهد شد.
*